উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলীয় ৰাজ্যকেইখনৰ ভিতৰত
জলবায়ুৰ ফালৰপৰা মিজোৰামকেই সৰ্বোত্তম বুলিব পাৰি, কিয়নো ইয়াত বছৰৰ যিকোনো সময়তেই
নাতিশীতোষ্ণ উষ্ণতাই বিৰাজ কৰে । অকল জলবায়ুৰ বাবেই নহয়,মিজোৰামত থাকি আপুনি
শান্তি অনুভৱ কৰিব আৰু আন কেইবাটাও কাৰকৰ বাবে ।যোৱা কেইবছৰমান মিজোৰামত থাকি
হোৱা অভিজ্ঞতাৰে আমি ইয়াৰ শান্তিপূৰ্ণ পৰিৱেশৰ উপাদানসমূহ এনেদৰে বিচাৰি পাইছো ।
ক) মিজোৰাম এখন মহিলা-প্ৰধান ৰাজ্য হোৱা
হেতুকে ইয়াৰ দোকান-পোহাৰ,বজাৰ –সমাৰত,কাৰ্যালয়সমূহতো মহিলাই আগভাগ লোৱা দেখা যায়
। ইয়ে নাৰী সবলীকৰণত অৰিহণা যোগাইছে আৰু নাৰীৰ সমধিকাৰ তথা মুক্ত-বিচৰণৰ পথ সুচল
কৰিছে ।ইয়াত আলৰ-বুঢ়ী আইতাগৰাকীয়েও পিঠিত টুকুৰী লৈ পাহাৰ বগাই বস্তু আনি বজাৰত
বেচে ।
খ) চাফ-চিকুণতাৰ ফালৰপৰা চাবলৈ গ’লে সাধাৰণতে
ইয়াৰ প্ৰায় সকলো মানুহেই পৰিস্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতাক গুৰুত্ব দিয়ে । নিজৰ ঘৰ-দুৱাৰ
চাফা কৰি ৰখাৰ ওপৰিও সামাজিক অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান তথা ৰাষ্টা-বজাৰ আদি চাফা কৰি
ৰখাত সকলোৱেই মন দিয়ে । চিটিবাচত কমলা-টেঙাৰ বাকলি পেলাবলৈও আপুনি গাড়ী নমালৈকে
অপেক্ষা কৰিব লাগিব ।অস্থায়ী দোকানী সকলে সন্ধ্যা দোকান সামৰাৰ সময়ত নিজৰ এলেকাৰ
চৌদিশ চাফা কৰি যোৱাটো ইয়াৰ ধৰা-বন্ধা নিয়মৰ নিচিনা ।
গ) ইয়াত প্ৰতি দেওবাৰে প্ৰতিজন মিজো লোকেই
পৰিয়াল সহিত গীৰ্জালৈ গৈ ঈশ্বৰ উপাসনা কৰাটো প্ৰায় বাধ্যতামূলক । মাংস-বেপাৰী অথবা
ডাঙৰ পদবীৰ চাকৰীয়াল ,যিয়েই নহওঁক গীৰ্জাত সমানে সমানে বহি প্ৰাৰ্থনা সংগীত গায় ।
দুখীয়াজনেও সিদিনা সুন্দৰ পোছাক পৰিধান কৰে আৰু মাৰ্জিতভাৱে সাজি-কাছি আহে ।ইয়ে
এক মিলা-মিছাৰ ভাৱ বজাই ৰাখে । তদুপৰি সামাজিক বহুখিনি কাম-কাজত গীৰ্জাৰ ফালৰপৰা
অহিৰণা আগবঢ়োৱা হয় ।দুখীয়া-নিচলাক গীৰ্জাৰ ফালৰপৰা আৰ্থিক সাহাৰ্যও দিয়া হয় ।
ঘ) মিজোৰামৰ সমাজত এক সুন্দৰ সংস্কাৰ দেখা
যায় যে কাৰ্যালয়েই হওঁক অথবা গীৰ্জাতেই হওঁক মাহেকে পষেকে অন্ত:ত এদিনৰ বাবে
‘সামাজিক চাফাই অভিযান’ পালন কৰে । সেইদিনা সকলোৱেই হাতে হাতে দা-কোৰ লৈ সমিলমিলে
চাফাই কাম কাজ কৰে ।
ঙ) মিজোসকলে সৌজন্যতাবোধ বাৰুকৈয়ে উপলব্ধি
কৰে । আপোনাক প্ৰথমবাৰ লগ পালে ‘চিবাই’(নমস্কাৰ) কৰিব ,যাবৰ সময়ত
‘মাংথা’(বিদায়/শুভ ৰাত্ৰি) বুলি ক’ব আৰু সাধাৰণ এটা সৰু কামতে আপোনাক ‘কা লম
এ’(ধন্যবাদ) বুলি ক’বলৈ নাপাহৰে । দোকানত বস্তু এটা কিনিলেও অথবা টেক্সীত বহি
গ’লেও আপোনাক তেওঁলোকে ধন্যবাদ জনাব ।
চ) মিজোৰামৰ চৰকাৰী-বেচৰকাৰী কাৰ্যালয় সমূহত
সাধাৰণতে দুৰ্নীতিৰ প্ৰভাৱ প্ৰায় নাই বুলিব পাৰি ।কিন্তু আজিকালি অনা-মিজোসকলে এই
কু-কৰ্ম মিজোসকলক শিকাই বুজাই দি সমাজখন দুষিত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে ।
ছ) মিজোসকলে সাধাৰণতে মিজোৰামত বসবাস কৰা
অনা-মিজো লোকক কোনোপ্ৰকাৰৰ আমনি নিদিয়ে । ৰাতি-বিয়লিও এজন অনা-মিজো লোকে ইয়াৰ
ৰাস্তাৰে হাঁহি-ধেমালী কৰি অহা-যোৱা কৰিব পাৰে ।
জ)মিজোসকলে ব্যৱসায়-বাণিজ্যত সম্প্ৰতি
অনা-মিজো লোকৰ প্ৰাধান্য ৰোধৰ বাবে বৰ্তমানে কেৱল মিজো লোকক হে ব্যৱসায়ৰ
লাইচেন্স দিয়া আৰম্ভ কৰিছে আৰু বিনা লাইচেন্সত ব্যৱসায় চলোৱাসকলক শাস্তি বিধানৰ
ব্যৱস্থা কৰিছে ।
ঝ) মিজোসকল অত্যন্ত শান্তিপ্ৰিয় আৰু
বিশ্বাসপৰায়ণ । নিজৰ চিনাকী মানুহৰ বাদেও আন যিকোনো মানুহকে সহজতে বিশ্বাস কৰে ।
টকা-পইচা বা আন গুৰুত্বপূৰ্ণ সা-সম্পত্তিৰ বাবেও যিকোনো লোককে ভৰসা কৰে ।
ঞ) মিজোসকল সহায়কাৰী । একেলগে যোৱা দহখন
টেক্সীৰ এখনৰ যদি কাৰিকৰী বিজুতি ঘটে সেইখন সম্পূৰ্ণ কৈ ভাল নোহোৱালৈকে আন ন খন
টেক্সী কেতিয়াও আগবাঢ়ি নাযায় । আপোনাক যিকোনো মুহুৰ্ততে সৰ্বতোপ্ৰকাৰে সহায় কৰিবলৈও
মিজোসকল যেন প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ ।
ট) মিজোৰামত ভিক্ষাৰী প্ৰায় নাই বুলিবই পাৰি
।দুই একোজনে অত্যন্ত দুৰ্ভাগ্যৰ বলত যদি ভিক্ষা মাগিব লগা হৈছে,তেন্তে সেয়াও তেনেই
ভদ্ৰ আৰু মাৰ্জিত ভাৱে বিচাৰিছে(মুখেৰে মাত নমতাকৈ)। আমাৰ ৰাজ্যবোৰত হোৱাৰ দৰে
আপোনাৰ হাতে ভাৰিয়ে ধৰি নহয় ,অথবা অন্ধৰ ভেশচন ধৰি নহয় ।
ঠ) ৰাস্টা ঠেক হোৱা বাবে আইজলত কিছু
‘ট্ৰেফিক জাম’ হোৱা দেখা যায় । কিন্তু হৰ্ণৰ বিকট শব্দ আৰু কন্ডাক্টৰৰ কোলাহল
কেতিয়াও পোৱা নাযায় । নিৰ্দিষ্ট বাচ-আস্থানত ২ মিনিটৰ বাবে গাড়ী ৰখায় আৰু মানুহ
উঠিলেও নুঠিলেও ২ মিনিটৰ পিচতে গাড়ী চলে ।
---অৰুণজ্যোতি দাস ,চাইহা,মিজোৰাম
